हिंड्दै जाने क्रममा एउटा खाली ट्याम्पो आइपुगो । ट्याम्पो चालक दाइले १० मिनेट पनि नलगाई डिभिजन वन कार्यालय तनहुँको गेटै अगाडि पुर्‍याइदिए । म र भाइ राजेन्द्र सरासरभित्र प्रवेश गर्‍यौं । कार्यालय अगाडि रहेको काठले निर्मित गोलो चौतारोमा पुगेर झोला बिसायौं । कार्यालयबाट एक जना कर्मचारी निस्केर हामीलाई स्वागत गर्दै पाहुनाघरतर्फ लिएर गए । पाहुनाघरको कोठामा बसेको करिब दुई घण्टापछि नवीन सर आइपुग्नुभयो ।

नवीन सर आएपछि उहाँका स्थानीय पाँच जना युवासाथीहरु पनि केहीबेरपछि गोलो चौतारोमै आइपुग्नुभयो । उहाँहरूसँगको परिचयपछि नवीन सरले गर्मी मौसम रहेकाले कार्यालयको ठीक उत्तरतर्फको एक फलफूल पसलमा लिएर जानुभयो । सो पसलमा फलफूलको फ्रेस जुस अनि फलफूल खाएपछि नवीन सरसँगै हामी व्यास नगरपालिकाका नगर प्रमुख वैकुण्ठ न्यौपानेलाई भेट्न उहाँको कार्यकक्षमा पुग्यौं । केही समयको भलाकुसारीपछि हामी तीनै जना वन डिभिजन कार्यालयतर्फ नै फर्कियौं ।

त्यसबेला साँझको ६ बजिसकेको थियो । हामी कार्यालय परिसरमा पुगेको केहीबेरमै स्कारपियो गाडी आइपुग्यो । नवीन सरले ‘लु प्राकृतिक चिसो खान मानुङकोट जाऔं’ भन्ने आग्रह गर्नुभयो । नयाँ-नयाँ ठाउँ घुम्न रुचाउने हाम्रा लागि सुखद् कुरा थियो ।

महाभारत पर्वत शृङ्खलामा रहेको रमणीय स्थल मानुङकोटतर्फ हाम्रो जम्बो टोली चढेको स्कर्पियो अगाडि बढ्यो । मगर जातिको बाहुल्य रहेको मानुङकोट करिब ३० मिनेटको यात्रापछि हामी पुग्यौं । मानुङकोट पुग्नुअघि सडकका दायाँबायाँ देखिएको रमणीय दृश्यहरूलाई कहिले नमेटिने गरी स्मृतिका पानामा कैद गरियो ।